Zgniła zieleń: Historia Carnivore i Type O Negative

Zaczynałem pisać tę opinię już dwa razy, za każdym razem wychodziło mi to samo, czyli mój stosunek do ich twórczości i poszczególnych płyt. A miało być o książce! A więc: Maciej Krzywiński poradził sobie zaskakująco dobrze. Nie udało mu się co prawda przeprowadzić wywiadów z żyjącymi członkami ostatniego składu Type O, ale z tego co miał, plus ze zbioru wypowiedzi muzyków i ich bliskich lub znajomych, udało mu się wyrzeźbić naprawdę bardzo miłą w odbiorze lekturę. Do tego lubi używać zabawnych, nietypowych porównań, strzela aforyzmami jak z pepeszy, a przy tym zachowuje wysoki poziom wypowiedzi. Pełna kultura. Nie jestem fanem tego zespołu i po przeczytaniu książki raczej się to nie zmieni. Mieli kilka zwrotów w stylistyce, ale ciążyło mi przeświadczenie, że traktowali to wyłącznie jako biznes. Najpierw chcieli przyciągnąć skandalicznym zachowaniem (dupa Petera na okładce albumu chociażby - nie, nie szukajcie tego w google grafika),a potem ten sam obrazoburca zrobił z siebie króla gotyckiego, wampirzego rocka. Zabawne, ale do tej pory spotykam kobiety (słuchające metalu kiedyś, lub nadal w temacie aktywne),które wprost mówią, że dałyby się Steele'owi, hmm... jak by to określić... "nabić na pal". Może mi przeszkadza ta otoczka ich "średniego" okresu, czyli pustawa paplanina skierowana do gotyckich małolat, spragnionych krwi i mrocznego księcia z farbowanymi na czarno kudłami. Uch. Niestety, tak jak Ratajczyk był spiritus movens TON, tak stał się jego grabarzem, głównie przez swoje egoistyczne podejście i autodestrukcyjną postawę, z dragami i alkoholem na czele - przykro mi, ale tego jego pieprzenia o depresji nijak nie kupuję. Był z niego inteligentny oryginał, ale schrzanił sprawę wielokrotnie. A na koniec kompletnie mu odbiło. Czasem sobie ich słucham, bo niektóre kawałki i gra Silvera całkiem mi się podobają, ale nigdy poza domem. Polecam przy czytaniu książek jakiś album sobie puścić. Biografia napisana sprawnie, kilka wkładek ze zdjęciami, intrygująca okładka. Tym bardziej godna polecenia, że nie posiada żadnej sensownej konkurencji, nawet anglojęzycznej.