Zew

Jestem wielkim fanem serialu "Wataha", i kiedy tylko dowiedziałem się o tym że współautor tegoż napisał powieść - nie mogłem wobec tego przejść obojętnie. "Zew" przeczytany, wrażenia - jak najbardziej pozytywne! Kolejne nazwisko warte zapamiętania. Prosta ale wciągająca historyjka, mnie osobiście kojarząca się w jakimś stopniu z "Prostą sprawą" Chmielarza, choć uważam że "Zew" jest lepszy. Powieść iście westernowa, a w zasadzie easternowa, klimat podobny jak w "Watasze", choć lokacja inna. Podoba mi się postać głównego bohatera, Ryszarda Wagnera - prawdziwie eastwoodowski typ, który lubi działać wbrew woli zwierzchników, na własną rękę. Brudny Harry z Polesia ;) Wychodzi mu to. Rzuca fajnymi, częstokroć ironicznymi uwagami, które powodują zjadliwy uśmiech na twarzy, no i jest skuteczny w tym co robi. Minus - zbyt częste używanie określenia "mały gnojek" - po pewnym czasie zaczyna to irytować... Jako że jest to pierwszy tom cyklu, to czekam na kolejne, a ten dostaje ode mnie siedem gwiazdek. Może ciut na wyrost, ale wiecie - "Wataha"...