Zeszyty kieleckie. Historia, literatura, kultura

Rozwój kultury artystycznej, jaki dokonuje się w Polsce poza tak zwanymi centrami kulturowymi, jest zjawiskiem bardzo korzystnym dla rozwoju kultury w naszym kraju. Kultura artystyczna jest bowiem wyrazem nowej świadomości społeczno-politycznej pokolenia, które ukształtowało się w Polsce Ludowej. W przypadku ośrodka kieleckiego zaczęło ono dawać wyraz swemu istnieniu, działalności i poglądom w początkach lat sześćdziesiątych. Charakterystycznymi cechami w tym procesie stała się z jednej strony działalność organizatorska i publicystyczna, z drugiej zaś twórczość zaangażowana w problemy małej i dużej ojczyzny, w świat myśli i prze-żyć, zwątpień i nadziei ich zapracowanych mieszkańców. Twórczość — ona przecież decyduje o charakterze kultury w ogóle, wyrastając z pracy i doświadczenia życiowego, z troski o czystość ideową i moralną naszego społeczeństwa budującego w trudzie socjalizm. Proces to skomplikowany, o tym wiemy wszyscy, a szczególnie ci, którzy starają się na co dzień, bez frazesów i sążnistych przemówień tworzyć nowe wartości naszego życia materialnego i duchowego. Rozwój kultury artystycznej w Kielcach i regionie kieleckim dokonuje się poprzez fakty artystyczne, którym dajemy wyraz w trzecim już z kolei roczniku Zeszyty Kieleckie, a nade wszystko poprzez szeroko rozumianą twórczość, jaka się w tej części Polski, mimo takich czy innych trudności, coraz wydatniej zaznacza. Kielecczyzna i Kielce posiadają bogate tradycje i wciąż jeszcze niebogatą teraźniejszość, w której dominuje częściej słabość i obrzędowość nad solidną pracą, postawą i refleksją obywatelską.