Żelazny Złoty

Cykorzyłam trochę przed tą książką. "Red Rising" jako trylogia nie była w moim mniemaniu idealna, ale jednak na tyle dobra, by zainteresować się sequelem. I... jasne, bałam się trochę, że może jakościowo nówka nie będzie taka dobra. Ale prawdę mówiąc, bardziej się bałam o zepsucie sobie zakończenia, które było jednak dość szczęśliwe. Wiadomo było, że pokój nie potrwa wiecznie, ale dopóki nie przeczytałam sequela, mogłam udawać, że może jednak. No cóż, skusiłam się w końcu. I nie żałuję. Jeżeli chodzi o jakość, to książka bije oryginalną trylogię na głowę. Postacie są ciekawsze. Czterech narratorów pozwala na bardziej złożoną fabułę i głębsze wejście w świat przedstawiony. Jeśli chodzi o kunszt autora, to tylko się wyszlifował. Czytało mi się znakomicie. Jeżeli chodzi o moje nerwy, cóż. Zdecydowanie kołatało mi momentami serce. Jest to ten rodzaj powieści, gdzie wszystko nie może skończyć się szczęśliwie i ma się tego cały czas pełną świadomość. Napięcie niesamowicie wciąga, ale też nie będę ukrywać, mnie osobiście trochę stresuje. Rewelacyjna powieść i więcej niż godna kontynuacja, nie ma co dużo mówić. Na pewno sięgnę po kolejne części - choć w swoim czasie, jak nieco odpocznę przy spokojniejszych książkach.