Żelazne trumny

Jeżeli ktoś ma wątpliwości, czy 472 stron wspomnień o realiach życia podwodniaka w czasie drugiej wojny światowej może być ekscytującą lekturą, to może się ich wyzbyć, bo taką właśnie jest. Autor przytacza fakty z patroli z zaskakującą precyzją, nie szczędzi szczegółów z mało atrakcyjnego życia na pokładzie wąskiej, metalowej rury, dzieli się swoimi romansami na lądzie i ciągłym strachem o bliskich. Ma też niewiarygodnie dużo szczęścia, bo załoganci U-bootów statystycznie nie mieli wielkich szans na długie życie. Choć książka została wydana w 1968 roku wspomnienia spisane są z perspektywy młodego człowieka, wciąż pełnego żołnierskich ideałów i wiary w słuszność działań swojego państwa, nie znajdziemy tu jednak choćby cienia sympatii nazistowskich. Jakby jednak nie było z poglądami autora i "czystością" działań wojennych Kriegsmarine to kierunek od sukcesów na morzu i skutecznych polowań na konwoje do pełnego upadku floty i bycia zwierzyną na którą polują inni dawał pewną satysfakcję. Warto przeczytać choćby fragmenty.