Zdumiewająca sprawa Nakręcanego Człowieka

"Ale ty wiesz, że to drugi tom? A czytałaś pierwszy?" Spytał brat, gdy zobaczył co akurat czytam. Owszem, wiedziałam, ale zorientowałam się dopiero w domu, po przyniesieniu książek z biblioteki. "Powinnaś zacząć od pierwszego, bo nie zrozumiesz o co chodzi." Dodał jeszcze. Nie było tak źle. Zrozumiałam, choć faktycznie lepiej by było gdybym tomy serii czytała po kolei. Obawiam się, że częste nawiązania do sprawy "Skaczącego Jacka" zdradziły mi zbyt wiele z fabuły. Myślałam, że książka będzie czymś w rodzaju kryminału umieszczonego w konwencji fantastycznej. A przypomina mi raczej dzewiętnastowieczne powieści awanturnicze. Trochę kojarzy mi się z twórczością Juliusza Verne'a, który w swoich czasach mógł być uznawany za pisarza fantastycznego. Choć pierwszą moją myślą było: "Coś jak "Czterdzieści i cztery" Piskorskiego, tylko lepsze." Choć szybko zmieniłam zdanie. W ogóle powieść sprawa wrażenie napisanej w okresie, którego dotyczy. Autor wspomina prawdziwe wydarzenia i osobistości, jednak przedstawia je w sposób zupełnie odmienny od rzeczywistości.