Zdradzony przez ojca

Wojciecha Eichelbergera osobom, które w jakiś sposób od lat są związane z psychoterapią, przedstawiać zbytnio nie trzeba. Można powiedzieć, że był jednym z pionierów psychoterapii w Polsce i nadal jest popularny i aktywny mimo wieku. Warto tez podkreślić, że „Zdradzony przez ojca” jest książka wydaną w 1998 roku, co może mieć istotny wpływ na jej odbiór 25 lat później z perspektywy zmian które zachodzą w świecie psychoterapii, jak i światopoglądowych. Pozycję nie traktuję jako „rewolucyjną”, skierowaną do „synów”, tylko jako „ewolucyjną” dla „ojców”. Pokazuje jak ważna jest w relacjach rodzic-dziecko (nie tylko ojciec-syn) obecność i akceptacja. Chociaż… Zdradzony przez ojca pokazuje nie tyle pozytywny wpływ tych czynników ile traumatyczne następstwa ich nieobecności. Ogólnie lektura dość powierzchowna, opierająca się na przemyśleniach i wnioskach samego autora. Nie wszystkie konceptualizacje Eichelbergera mi „siadają” i całość traktowałbym jako bardziej złożoną. Zgadzam się jednak z ogólną koncepcją, że relacja rodzic-dziecko jest relacją podstawową w procesie kształtowania i stanowienia człowieka. Tematyka „męskiej inicjacji” wybrzmiewa mocno, a nawet z nową siłą, w dzisiejszych czasach, które (nawet jak ktoś się nie zgodzi to nie) są czasami pewnego kryzysu i redefiniowania męskości. Pewnie stąd kolejne wydanie po 25 latach. Osobiście polecam dla osób zainteresowanych tematyka psychoterapii i pozostawiam finalną refleksję osobom czytającym. Trudno o tej książce dyskutować bez jej znajomości. Trudno też ją przyswajać i zachować właściwy osąd bez znajomości podejść psychoterapeutycznych i ich założeń.