Zbłąkany syn

Nie wiem, jak z polskim wydaniem, ale na tylnej okładce angielskiego "Wayward Son" można przeczytać: "A novel [...] for everyone who was ever more curious about the second kiss than the first". Sama jednak nie należę do tej kategorii - o wiele bardziej lubię historie, kiedy dwie postaci się ze sobą schodzą a te opowieści o już w miarę ustabilizowanych zawsze uważałam za mniej interesujące. Jednak w "Zbłąkanym synu" pozytywnie mnie zdziwiło to, że ta koncepcja naprawdę dobrze mi zagrała. Simon przeżywa swoje kryzysy, głównie związane z utratą magii, przez co dystansuje się od swojego chłopaka, który z tego powodu bardzo cierpi. Jednak do gry wkracza rozbrajająca Penny, która wpada na" wspaniały" pomysł wakacji w Ameryce. Oczywiście najmocniejszym punktem "Zbłąkanego syna" jest Baz, którego jest znacznie więcej niż w poprzednim tomie, ku mojej radości. Mam słabość do tej postaci, a jak czytam o jego uczuciach do Simona, to się rozpływam. Chyba nie istnieje nigdzie równie przekochany wampir. A jeszcze jego relacja z Penny - coś pięknego. Uwielbiam tego słodkiego Baza. Bardzo lubię motyw podróży po Ameryce, a nasi bohaterowie oczywiście po drodze musieli napotkać wiele ciekawych przygód. Poznają nowych ludzi, którzy nieźle namieszają, ale także ci starzy znajomi zostawią ślady na bohaterach. "Zbłąkany syn" to bardzo przyjemna książka, która dała mi sporą dawkę rozrywki i jeszcze więcej satysfakcji. To ten typ powieści, który podczas czytania wywołuje szeroki uśmiech, często też minę zdziwionego Pikachu, i przede wszystkim rozgrzewa fangirlowe serca.