Zatoka świń

Kolejna neverending story … czyli The truth is out there Stręczycielstwo małoletnich, przemoc. Niby wszystko jasne i proste. Jest przestępca, jest ofiara, jest dowód – wyrok powinien zapaść bez zbędnej zwłoki. Nie ma usprawiedliwienia dla przemocy i gwałtu. Ciekawe, co stoi na przeszkodzie sprawie którą wałkuje się kilka lat? Proceder opisywany w reportażu nie jest „zjawiskiem nowym” bądź charakterystycznym wyłącznie dla Sopotu. Jak to w tekście adwokat stwierdził, że dziewczyny same się pchają. Może i brzmi to okrutnie, tylko czy skłamał??? Pewnie w każdym większym mieście jest dyskoteka, na której uświadczy się panów „w średnim wieku” leniwie sączących napoje na sofach i nimfetki, wdzięcznie wyginające się w światłach stroboskopów na parkiecie. I tam nikt ich nie zmusza do zawierania „nowych znajomości”. Zwabione blichtrem łatwego i bogatego życia są jak ćmy lecące na światło, zapominające że ogień może przypalić skrzydełka. Nie zdające sobie sprawy z prostej prawdy, że bezpłatny ser jest tylko w pułapce na myszy. To jest ta druga, ukryta warstwa tego reportażu. Temat, który nikt w nim nie poruszył. Dlaczego, czy nie warto? Chociażby z naukowego punktu widzenia, odwołując się do dziedziny nauki, zwanej wiktymologią. W książce kilkukrotnie przewija się opis „typowego celu” sprawców. A więc nie przypadek tylko precyzyjnie dobrany target. Właśnie nad tym najbardziej zastanawiałem się w trakcie kartkowania książki. A układy, układziki… Jak Polska szeroka, jak Wisła głęboka. Główny „bohater” jest tylko wierzchołkiem góry lodowej. A tak naprawdę za nim stoi jakiś mityczny Pan Nikt i kasuje profity. „Krystek” molestuje dziewczyny z trójmiejskich osiedli i tyle czasu chodzi zdrowy i szczęśliwy? O jejku. Jeśli wymiar sprawiedliwości niemrawy to ulica często wymierza sprawiedliwość. A tu prawie żadnych reperkusji. Wniosek? Jest zbrodnia to powinna być kara. Natomiast nazywa się to profilaktyka trzeciego rzędu, działającą gdy jednak jest już za późno czyli po fakcie. Brakuje profilaktyki drugorzędowej – określmy grupy ryzyka i zajmijmy się nimi PRZED a nie PO. Sama jakość reportażu zachwytu nie wzbudza