Zaskocz mnie

Pamiętam swoje obolałe stopy, a w szczególności pęcherze i rany na palcach po zdjęciu point. Pamiętam surową i wykrzywioną w nieprzyjemnym grymasie twarz swojej nauczycielki baletu. Pamiętam swój strach i niewysłowiony wprost paraliżujący lęk przed zajęciami. Na szczęście moja przygoda z baletem nie trwała długo, aczkolwiek wspomnienia niezbyt przyjemne zostały. Balet to krew, pot i łzy, dosłownie. Dlatego z wielkim uznaniem, ale też i pewnego rodzaju niepokojem sięgnęłam po książkę p. Shipstead, która w rewelacyjny, a jednocześnie realistyczny i obrazowy sposób oddała w swojej książce moje emocje dotyczące baletu. Historia niespełnionej miłości do mężczyzny, niezrealizowanych marzeń i niewyobrażalnej tęsknoty za czymś nieuchwytnym. Niedościgniony talent baletnicy. Wszystko ujęte w kilku płaszczyznach czasowych, z różnych perspektyw, które pozwalają czytelnikowi na zasłużoną refleksję, przetrawienie opowieści o bezwzględnej rywalizacji, tytanicznej pracy i niewiarygodnym poświęceniu wymaganym od tancerza baletu. To, co oglądamy na scenie, te przepiękne kombinacje baletowe, to połączenie duszy i ciała scalające się w niewysłowioną przepiękną artystyczną jedność tancerzy, to efekt końcowy ciężkiej pracy, ogromnych wyrzeczeń, niemalże nadludzkiego wysiłku, o czym często nie mamy najmniejszego pojęcia. Fabuła zasadza się na tęsknocie bohaterów, każdego za czymś innym. Oprawa literacka, podjęcie nietypowej tematyki przez autorkę, wczucie się przez nią w emocje bohaterów wzruszają czytelnika do głębi i nie pozostawiają go obojętnym wobec całej historii. Czy dążenie za wszelką cenę do perfekcjonizmu ma sens? Ślepe i obsesyjne pragnienia zamykają nam serce i umysł na rzeczy najważniejsze i jednocześnie najprostsze, rodzinę, przyjaciół, siebie samego. Polecam