Zaś słońce wschodzi

,,Jedna z najważniejszych książek Hemingwaya.” ,,Zaś słońce wschodzi” to jedna z tych powieści, które przeczyta się w jedno popołudnie. Dodatkowo zachęcam do poszukania w internecie informacji o życiu autora oraz tła historycznego, dzięki czemu zyskujemy kontekst dla książki, jesteśmy w stanie dostrzec ociekające sarkazmem zdania. Warto mieć również na względzie, że to opowieść ,,straconego pokolenia”, czyli osób straumatyzowanych po I wojnie światowej. Powieść ma raczej charakter opisowy. Brak w niej punktu kulminacyjnego czy zwrotu akcji. Tekst ma za zadanie zobrazować pokolenie ,,utracone” przez udział w I wojnie światowej. Skontrastowany jest obraz bawiących się dorosłych z poczuciem pustki zawartej w ich wypowiedziach. Czytelnik ma możliwość analizowania kreacji postaci, wydarzeń oraz zachowań bohaterów. Narrator pozostaje neutralny wobec zachowań jednostek, dzięki czemu umożliwia odbiorcy wydanie własnej oceny wydarzeń. Powieść jest idealna dla entuzjastów analizowania słowa pisanego. Brak w książce literackich uniesień. Lektura jest napisana prostym, wręcz reporterskim językiem pełnym kontrowersyjnych opinii. Dodatkowo nowy przekład zasługuje na uznanie. Maciej Potulny idealnie przekazał myśli Hemingwaya. Czytelnik nie ma poczucia, że czyta wyłącznie przetłumaczony tekst, w którym wiele zalet zaginęło w trakcie przekładu. Powieść adekwatnie przekazuje opinie autora o życiu, męskości i miłości. Pierwsza powieść Ernesta Hemingwaya uważana jest za najbardziej kontrowersyjną w jego karierze. Polecam ,,Zaś słońce wschodzi” każdemu czytelnikowi. Jest to literatura, której można nie lubić, ale warto znać. Osobiście myślę, że będę wracać do ,,Zaś słońce wschodzi”.