Zapiski zielarki #8

Ależ to był dobry tom! Ojej! Miło wrócić do historii Maomao, zachwycić się znów subtelną, prześliczną kreską i zagłębić w sekrety pałacu. Tym razem, więcej jednak było historii samej zielarki, niż pałacowych spisków. Nie dziwię się, że znienawidziła własnego ojca - tego, który ją spłodził, a nie tego, który wychował, choć wyjaśnienie całej sytuacji było wręcz niewiarygodnym splotem wydarzeń. Dobrze było obserwować starych znajomych, znajdować nowe elementy ich relacji. Ten tom zdecydowanie przynosi więcej rozbawienia, więcej uśmiechu, ale i przemyśleń. To Bardzo dobrze napisana historia, którą pochłania się błyskawicznie. I zdecydowanie, nie mogę doczekać się dziewiątego tomu!