Zapiski na biletach

Oglądanie Polski z perspektywy pociągów (każdego rodzaju) i lokalnych autobusów. Nasz kraj widziany inaczej niż to zwykle dostrzegamy (przynajmniej ja). Wydana piętnaście lat temu więc tej małomiasteczkowości i przaśności było zdecydowanie więcej niż jest dzisiaj, można więc przenieść się trochę i w czasie i przestrzeni, żeby podejrzeć jak żyją ludzie, których normalnie trudno spotkać. Ludzie i przestrzeń. Michał Olszewski ma bystry zmysł obserwacji potrafiąc dostrzec to co zwykle umyka, wydobywać rzeczy pozornie ukryte, dokonywać przyrównań nieoczywistych i wyciągać wnioski, o które trudno z perspektywy choćby życia drobnomieszczańskiego. Reportaż o naszej prowincji, trochę szarej, często brudnej i śmierdzącej, którą trudno normalnie się zachwycać, no chyba że ma się tę głęboką wrażliwość człowieka wiecznie zadziwionego.