Zapisane na ciele

Przepiękna, refleksyjna opowieść o życiu miłosnym i jego meandrach, rozlicznych kombinacjach możliwościach. Choć miłość to odwieczny temat literatury, nikt wcześniej nie podjął go w taki sposób jak uczyniła to Jeanette Winterson. Książkę poprzedza wprowadzenie tłumacza, którego lektura jest obowiązkowa, jeśli chce się powieść brytyjskiej pisarki dobrze zrozumieć. Kwestia ukrycia płci narratora, niemożliwa do przeprowadzenia w języku polskim, ma tutaj decydujące znaczenie, gdyż autorka znosi sam podział doświadczeń miłosnych na męskie i żeńskie. Konieczność nadania płci narratorowi w polszczyźnie jest dla tłumaczki nieuniknionym kompromisem, który realizuje wybierając rodzaj żeński. W istocie trzeba pamiętać podczas czytania, że tutaj płeć schodzi na dalszy plan i chodzi przede wszystkim o uniwersalność doświadczenia, które przejawia się tak byśmy dostrzegali coś, co jest po prostu głęboko ludzkie, nie koncentrując się na aspekcie płci. W tym kontekście należy postrzegać analizę życia miłosnego bohatera/bohatera w całym jego bogactwie i różnorodności. Zwraca uwagę oczywiście biseksualizm, przekraczanie barier, wyławianie niuansów, tropienie szczegółów. Ostatecznie miłość okazuje się grą, która wznosi się ponad własne reguły i jest wartością sama w sobie. Być może właśnie takie tego określenie było celem Jeanette Winterson.