Zanim zawieje wiatr

„Zanim zawieje wiatr” nie spełnił moich oczekiwań, ale jednocześnie też nie zraził mnie do siebie aż tak bardzo. W książce widać potencjał, ale nie został on odpowiednio wykorzystany. Wstęp, zanim bohaterowie wyruszyli na poszukiwania kamieni, okazał się w większości niepotrzebny. Wiele wątków zostało tutaj w ten sam sposób przedłużonych. Za każdym razem jak docierałam do interesującej sytuacji, zaraz została ona zasypana przez zbędne informacje... Nie rozumiem, jak można przeoczyć tyle błędów stylistycznych, składniowych oraz leksykalnych w czasie redagowania książki. Wiadome jest, że piękna okładka to nie wszystko, jednak ja po raz kolejny uwagę tę zignorowałam. Powieść wydawała się całkiem niezaplanowana. Ileż to było postojów np. w gospodach wraz z postępem fabuły, który tak naprawdę był znikomy. Ogromna ilość wątków, która została otwarta, ale prawie żadna nie doczekała się zakończenia. Wszystko zostało, tutaj tak monotonie przedstawione, zero emocji tylko suchy tekst. Bohaterowie, również płytcy. Najbardziej drażnił mnie Yun, a zaraz po nim Garett zaś Nieznajomy to jakiś niepokonany „mędrzec”. Mina w niektórych momentach okazała się nieznośnie irytująca. Jedyną postacią, która wzbudziła moje zainteresowanie była osoba ukrywająca się pod kapturem i z toporem w rękach. Całościowo, książka wypadłaby o wiele lepiej, kiedy autorką pokierowałby ktoś odpowiedniejszy, oraz jeżeli sama pisarka zechciałby zapoznać się z zasadami odpowiedniego pisania, tak tylko zniszczono mogącą dobrze wypaść historię. Ogółem jednak „Zanim zawieje wiatr” wypadł lepiej niż niektóre książki, które miałam już okazje w życiu poznać. Zakończenie okazało się nawet interesujące, nie mniej jednak nie wiem, czy sięgnę po drugi tom.