Żałując za jutro

Idiotyzm tej książki polega na braku jakiejkolwiek logiki oraz niezdrowym, szowinistycznym ("Utrata penisa to przejście do robi kobiety. W kulturach patriarchalnych odbierane jako degradacja"),ocierającym się o sadyzm podejściu Autora do kobiet. Trzeba wspomnieć, że prawie wszystkie one w tej książce sprowadzone zostały do roli maszynki do kopulacji. Ideał przedstawiony w powieści to zawsze chętny do wszelakich praktyk seksualnych, czekający na swego pana kawał mięsa ("W dybach stały rzędem z wypiętymi pośladkami niewolnice, tak by każdy gość mógł sobie ulżyć, gdy najdzie go ochota"). Tutaj miejsce kobiety jest na fallusie swego władcy. Co więcej, grupę kobiet opisuje się jako "(...) stado ponętnych niewolnic (...)"! STADO?! Po którymś z kolei opisie pełnych piersi i różnego rodzaju pieszczot sutków zaczęłam czuć obrzydzenie. Drogi Autorze, jeśli Twoim fetyszem są piersi, to napisz książkę o nich właśnie, zamiast w każde miejsce upychać nagie kobiety i ich brodawki, bo to niczemu nie służyło, nie znajdowało żadnego sensu! Brak tu jakiegokolwiek planu, budowania napięcia, oczekiwania, opisów emocji. Bohaterowie pozbawieni są charakteru - nie mają poczucia humoru, nie wykazują się żadną wiedzą, nie czują leków, nie czują nic. Opisy wydarzeń są chaotyczne, bez polotu, nudne. BEŁKOT I GRAFOMANIA! Odradzam!