Zakonnica z Krakowa

„Zakonnica z Krakowa” Andrzeja F. Paczkowskiego to książka, po którą sięgnęłam z pewną ciekawością, ale po lekturze pozostało we mnie mieszane wrażenie. Nie jest to książka, która od razu porwała mnie emocjonalnie, ani taka, która pozostaje w pamięci na długo. Największym minusem był dla mnie styl — miejscami dość surowy i zdawkowy, przez co trudno było w pełni wciągnąć się w lekturę. Brakowało mi też większej głębi w przedstawieniu narracji, przez co momentami całość wydawała się dość zdystansowana i chłodna. Z drugiej strony, książka nie jest pozbawiona swoich plusów. Temat jest ciekawy i potencjalnie interesujący, a niektóre fragmenty są napisane w sposób przemyślany i konkretny. Jednak dla mnie równowaga między tym, co przyciąga, a tym, co odciągała, była raczej neutralna. Podsumowując — „Zakonnica z Krakowa” to lektura, którą można przeczytać, ale nie zostawiła we mnie większego wrażenia ani emocjonalnego, ani intelektualnego. Raczej przeciętna książka, która nie wywołała we mnie silnych reakcji i pozostaje neutralna w odbiorze.