Zaklinanie węży w gorące wieczory

Historia paru miesięcy życia warszawskiej seksworkerki, ocierająca się o erotyk, ale będąca przede wszystkim historią obyczajową o życiu w taki sposób, jaki się chce. W warstwie fabularnej bardzo podobało mi się wyważenie. Lubię co prawda od czasu do czasu przeczytać młot rozwalający jakiś pogląd, ale współcześnie często zdarza się, że w pisarzu kaznodzieja przeważa nad artystą; ale nie tutaj. Mamy seksworkę, która może lubi swoją pracę, może nie, nie jest wobec niej obojętna, ale to jej sposób na życie; nie romantycyzuje jej zanadto, jak się nieraz zdarza, zostawiając otwartą furtkę na pewien niepokój co się wydarzy, sugerując możliwe niebezpieczeństwa, a jednocześnie nie drwi z klientów, jak też się często zdarza, że "świry i incele", a raczej pokazuje pewien przekrój. Językowo sprawne, rytmiczne, obrazowe, sceny erotyczne nie przekraczają granicy żeżuncji, krindżu ani wulgarności, są po prostu dobrze napisane. Podobnie jak wszystkie pozostałe sceny. Bonusowo, cały czas przewija się motyw nadchodzącej katastrofy - która może już nadeszła - jakiej, nie wiadomo, każdy mądry ma swoje własne teorie. Dobrze koresponduje to z tempem akcji i przeżyciami bohaterki. Przeczytałem potem jakiś wywiad z autorką i faktycznie, wpisuje się w ten nurt kobiecowyzwoleńczy, robi to jednak ze smakiem, nie uciekając się do prozelityzmu, a spokojnie przekazując pewną historię - będącą dokładnie o tym, co mówi tytuł, a klimat identyczny z okładką. Bardzo udany debiut.