Zakazana królowa

Jeszcze nie zaczęłam książki czytać, a już poczułam się zirytowana uwagą z okładki- ponoć autorka ma być lepsza niż Philipsa Gregory- niech sobie będzie, ale nie cierpię wszelkich porównań, lepszy, taki sam, gorszy, co za różnica, powinien być sobą więc ogólnie inny i tyle. To tak tytułem wstępu. „Zakazana królowa” to historia Katarzyny de Valais, postaci mnie mało znanej, ale osoba, którą zobaczyłam na kartach tej książki nieszczególnie dała się polubić, nie wzbudziła tez szczególnej sympatii. Powieść przeciętna, chwilami nawet pokusiłabym się o stwierdzenie, że jest to nudnawa opowieść o nudnawej osobie. Napisana bez odrobiny humoru, przybliżająca postać Katarzyny ale w sposób mało atrakcyjny i wcale nie fascynujący. Jakby autorka próbowała zaliczyć kolejne punkty wyznaczonego sobie planu, czegoś tutaj mi zabrakło, może szczegółów życia codziennego, nie tylko relacji typu: przyszedł, pobył i poszedł, gdzie więcej miejsca poświęca się na przyszedł- poszedł, a bardzo mało na był. Jednak, mimo wszystko, książkę przeczytać warto, chociażby dla zapamiętania, ze taka postać żyła, w tamtym miejscu i czasie.