Zagłuszyć krzyk

"...On zapycha usta nie powiesz nic, On zwiąże nogi nie będziesz iść, On zwiąże ręce byś nie drapała, On zamknie ci oczy byś nie widziała". INSPIROWANA PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI. TORTUROWANE MŁODE KOBIETY. DWA ŚLEDZTWA. JEDEN PSYCHOPATA, KTÓREGO CIĘŻKO NAMIERZYĆ. W miasteczku Lancashire w bestialski sposób zostaje zamordowana córka gangstera. Okazuje się, że dziewczyna nie była pierwszą ofiarą. Wcześniej w podobny sposób została zabita córka miejscowego policjanta. Dziennikarskie śledztwo prowadzi Jack Garrett, który przy okazji przekazuje informacje swojej narzeczonej Laurze McGanity, pracującej nad tą sprawą. Wszystkie tropy prowadzą donikąd. Policja krąży w kółko, nie mogąc znaleźć żadnych odpowiedzi. Śledczy muszą się śpieszyć, zanim mafijny boss weźmie sprawę w swoje ręce i będzie chciał się zemścić za śmierć swojej córki. A zapowiadało się tak obiecująco. Wysyłanie wierszy mordercy o ofiarach, szukanie związku pomiędzy ofiarami, które pochodziły z różnych rodzin. Opisywane szczegółowo tortur na kobietach, zaburzona psychika mordercy. Dlaczego Neil White postanowił zniszczyć tą historię, umieszczając w swojej powieści bohaterów-żółtodziobów, policjantów tak tępych, że morderca sam im się podkłada. Nie przypadło mi do gustu drążenie na temat nielegalnych interesów bossa. Sorry, ale nie pisałam się na to. Porachunki między zwykłymi cywilami i mafią. W pewnym momencie przyłapałam się na tym, że oczy mi się zamykały. ZAGŁUSZYĆ KRZYK nabiera tempa dopiero pod koniec. Wtedy czytelnik może doczekać się akcji i czyta z zapartym tchem. Spodziewałam się czegoś lepszego. Myślałam, że policja będzie dreptać po piętach mordercy, tymczasem było na odwrót (nie żartuję). Całość nie zachwyca, niektórych może rozczarować. Ogromny plus za pomysł, chociaż autor nie potrafi budować napięcia. Natomiast rozwiązania sprawy łatwo się domyślić. PS: Czy wszystkie osoby pracujące fizycznie mają przestępczą przeszłość? Myślę, że picuś Neil White mało wie na ten temat.