Zagadnienie śmierci w filozofii analitycznej

Książka szeroko prezentuje dyskusje dotyczące śmierci i nieśmiertelności toczone na gruncie filozofii analitycznej, od jej początków do lat dziewięćdziesiątych XX wieku. W części pierwszej zarysowane zostały główne próby określenia istoty ludzkiej śmierci, zarówno jako zjawiska biologicznego jak i osobowego (w tym filozoficzne spory na temat różnych sformułowań śmierci mózgu). Część druga poświęcona jest podjętym na gruncie filozofii analitycznej próbom uporania się z twierdzeniem Epikura - śmierć nie jest ani dobra, ani zła dla człowieka oraz z twierdzeniem Lukrecjusza - nieistnienie po śmierci jest równie obojętne, jak nie nieistnienie przed przyjściem na świat. W części trzeciej podjęte zostało zagadnienie możliwości życia wiecznego w różnych jego formach (nieśmiertelność duszy, zmartwychwstanie ciał, reinkarnacja) oraz problem sensu ludzkiego istnienia.