Zagadnienia konstytucjonalizmu krajów Europy środkowo-Wschodniej

Celem przedsięwziętych badań jest ukazanie funkcjonowania instytucji odpowiedzialności konstytucyjnej w okresie Drugiej Rzeczypospolitej. Prowadzenie wszelkiego rodzaju działalności wiąże się nie tylko z koniecznością analizowania, planowania, wdrażania, lecz również z obowiązkiem kontroli, będącej klamrą spinającą realizację poprzednich procesów. Pozwala ona ocenić, czy przedsięwzięte działania były właściwie zdiagnozowane, odpowiednio ukierunkowane, starannie wykonane. Nie wystarczy samo przeświadczenie o prawidłowości podejmowanych decyzji, zaufanie do realizatorów przedsięwzięcia. Kontrola jest niezbędnym elementem wszelkich procesów decyzyjnych. Nie można się bez niej obyć także w sferze tego, co publiczne, gdzie przyjmowane rozstrzygnięcia kształtują sytuację dużych grup społecznych, gdzie błąd przyjmuje ogólnospołeczny wymiar. Działalność na niwie publicznej pozwala korzystać z tego, co publiczne. Dostęp do środków publicznych daje możliwość nie tylko kształtowania dobra wspólnego. Bywa także źródłem pokus nad którymi, gdy nie są odpowiednio ujarzmione, traci się panowanie. Stąd przede wszystkim bierze się waga adekwatnego określenia miejsca i roli kontroli. Jednym z efektów przedsiębranej kontroli jest egzekwowanie odpowiedzialności wobec osób, które dopuściły się nieprawidłowości. Chodzi o odsunięcie ich od procesów decyzyjnych tak, aby w przyszłości nie były przyczyną kolejnych strat, aby inni właściwie realizowali powierzone im zadania.