Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji

Jakoś mnie ta książka nie przekonała. Chociaż czytało mi się ją dosyć przyjemnie i potrafię docenić autora za dojrzałe podejście do tematu, tym bardziej że książka miała zabarwienie bardzo osobiste. Autor, będąc Polakiem greckiego pochodzenia, po wielu latach wraca do miejsca swojego urodzenia, próbując zrozumieć własne korzenie. Książka zaczyna się zabawną sceną przy kontroli granicznej na granicy między Bułgarią a Grecją, kiedy autor chce jechać autokarem do kraju, do którego zmierza. Na granicy zostaje zatrzymany i zostaje mu postawiony luźny zarzut dezercji. Dalej nie jest już tak humorystycznie – autor zaczyna poznawać współczesną Grecję, kraj, który wielu z nas zna z wakacji albo z pocztówek, kraj wiecznego słońca, dziś jednak naznaczony potężnym kryzysem społecznym, gospodarczym i politycznym. Autor z bliska obserwuje przemiany, jakie nastąpiły w Grecji na przełomie ostatnich lat – kryzys gospodarczy wywołany nadmiernymi wydatkami, na który nałożyły się napięcia na granicy z Turcją. Wszystko to doprowadziło do polaryzacji społecznej i radykalizacji niektórych warstw obywatelskich. Obraz ten zdecydowanie kłóci się z wizją Grecji, jaką wiele osób ma w swojej głowie – pełnej słońca i beztroski. Naprawdę warto czytać takie książki, aby zdawać sobie sprawę, że świat nie jest taki, jaki nam się może na pierwszy rzut oka wydawać – nie jest czarno-biały, a pełen kontrastów, potrafi być piękny, a jednocześnie brutalny, otwarty dla swoich, zamknięty dla innych, choć każdy jest człowiekiem.