Zabić smoka. Ukraińskie rewolucje

Widać u autorki dogłębną znajomość Wschodu, nie tylko Ukrainy ale także Białorusi i Rosji. Książka jest zbiorem kilkunastu różnych reportaży napisanych w okresie między pomarańczową rewolucją, a Euromajdanem. Są bardzo różne ale łączy jedno: bezsilność wobec bezmiaru państwa. Dramat zaczyna się wtedy gdy państwo zawłaszcza przestrzeń dla siebie, a obywatel staje się przedmiotem, którego instrumentalnie można wykorzystywać i dowolnie przestawiać. Doświadczył tego każdy z bohaterów książki. Szczególne wrażenie zrobiła na mnie opowieść o Kijowiance o imieniu Ałła. Zwykła kobieta, która zupełnym przypadkiem weszła w tryby niezwykłej historii. Skończyła się dla niej przymusową utratą domu. Pamiętam też reportaż o specu od PR zajmującym się pomaganiem przy kampaniach wyborczych. Zresztą pomaganie sprowadza się do wymuszeń i patologicznego kłamstwa. Jest to bardzo smutny obraz elit i całego państwa i tylko cieszyć się można, że Polska jest dziś w innym miejscu choć trzydzieści lat temu startowaliśmy z podobnego poziomu.