Zabawa w chowanego

Po zamknięciu ostatniej strony nasuwa się pytanie, Co to było? Nigdy nie czytałam tak niesamowitej historii, dziwnie zakręconej, a zarazem podstępnie wciągającej w wir akcji. Książka jedyna w swoim rodzaju wciąga nas to tego stopnia, że nie jesteśmy w stanie jej odłożyć, do momentu aż przeczytamy. Dwa życia, dwójka pisarzy i ich przypadkowo splecione ze sobą losy. Romain Ozorski, francuski pisarz, autor chętnie czytanych książek, właśnie przechodzi kryzys w życiu prywatnym, musi walczyć o syna Théo, którego matka zamierza wywieść do Stanów. Flora Conway, pisarka popularnych powieści, prywatnie matka trzyletniej Carrie, która znika podczas zabawy w chowanego. Co łączy tych dwoje, a może kto? Cała fabuła wydaje się chaotyczna, taki galimatias, ale Musso to mistrz trików, niczym iluzjonista zaskakuje efektami pozornie sprzecznymi z logiką, bawi się czytelnikiem, wodzi go za nos, ale wbrew pozorom zaczyna to nam się podobać i z chęcią się temu poddajemy. Żongluje faktami, uczuciami, bo to jest jego postać, to on ją stworzył i to on tu jest tym, który decyduje o jej losach. W pewnym momencie fikcja literacka ożywa, zaczyna wymykać się spod kontroli pisarza, zaczyna żyć własnym życiem. Odnosimy wrażenie, jakby to była książka w książce. W historii „Zabawa w chowanego” umiejętnie niemal nie zauważalnie łączy kilka wątków różnych gatunków literackich, które zamiast nas zniechęcić, to tylko podsycają nasz apetyt na dalszy ciąg powieści i chcemy więcej i, więcej i więcej. Odważnie ukazuje kulisy pracy pisarzy, są to zwykli ludzie wrażliwi, niepozbawieni wad. Tworząc, poświęcają swoją rodzinę, ale są też w stanie, pisanie poświęcić dla rodziny. Brzmi zagadkowo, żeby zrozumieć, musicie przeczytać ,,Zabawa w chowanego”. Każdy pisarz w swojej opowieści daje nam cząstkę siebie, ile w tej historii jest samego Musso? Może wszystko, może nie... Bernardem de Fallois, twierdził, że „najważniejszą umiejętnością pisarza jest przykuwanie uwagi czytelników”. Nie ulega wątpliwości, że Musso to potrafi, ale Guillaume Musso to przede wszystkim zaskakujący finał, spektakularne zakończenie. Polecam. Książkę, mogłam przeczytać dzięki wydawnictwu Albatros.