Za drzwiami

Metaforyczna opowieść o chorobie, przemijaniu, cierpieniu... O przeszłości i przyszłości, które przenikają się tu w magiczny sposób. To również historia zagubionego jedenastolatka, który nie potrafi odnaleźć się w świecie złożonych problemów dorosłych. Książka smutna i refleksyjna, ale niosąca też nadzieję. I raczej bardziej dla młodzieży oraz dojrzałych czytelników niż dla dzieci. Niestety, fabuła ma też wady - momentami jest przyciężkawa, mogą nużyć powtarzające się sytuacje. Przyznam, że sposób przedstawienia innego świata, ukrytego za tytułowymi drzwiami nieco mnie rozczarował, może dlatego, że spodziewałam się więcej magii i czegoś innego niż opisał autor. Ale to już kwestia moich indywidualnych odczuć. Polecam lekturę, ale tylko pod warunkiem, że ma się nastrój na coś melancholijnego, refleksyjnego, smutnego. Na nutę optymizmu trzeba sporo poczekać.