Za błękitnym horyzontem zdarzeń

Świeżo po „Gateway. Brama do gwiazd” zabrałem się za czytanie kontynuacji, pełen nadziei, że lektura będzie co najmniej na tym samym poziomie. Niestety to nie ten sam poziom, za co nie można winić autora, bo część pierwsza była po prostu rewelacyjna. Nie pierwszego i nie ostatniego autora to spotyka, że kontynuacja jego fantastycznego przeboju jest po prostu średnia. Akcja dzieje się kilkanaście lat po części pierwszej. Mam kolejne stacje i miejsca, które należały do Heechów. Mamy wyprawę naukową i odkryty przyczółek Heechów. Mamy też naszego głównego bohatera z części pierwszej czyli Robinetta Broadheada. Wreszcie wiemy czego naprawdę pragnie Robinette. I wreszcie dowiadujemy się czegoś więcej o tajemniczych Heechach. Niestety nie ma tego „czegoś” i akcja nie wciąga jak w jedynce. Za dużo jest wywodów naukowych i pseudo naukowych. Książkę ratuje ostatni rozdział, co napawa nadzieją przed kolejnymi tomami.