Z miłości do córki

Moi drodzy, ci z Was, którzy czytają moje opinie i śledzą rozwój mojej biblioteczki(za co serdecznie dziękuję)zapewne wiedzą,że znaczną jej część stanowią książki trudne,z dużym ładunkiem emocjonalnym,o których nie sposób zapomnieć jeszcze długo po skończeniu lektury,o ile można zapomnieć kiedykolwiek. Tym razem jest podobnie. Chcę abyście poświęcili swój cenny czas, którego nam miłośnikom książek przecież ciągle mało książce Sarah'y Taylor "Z miłości do córki",którą niestety napisało samo życie.Piszę niestety, gdyż jest to przejmująca i bolesna opowieść matki,która zdecydowała się opowiedzieć światu o swojej trudnej, kilkuletniej walce o swoją jedyną ukochaną córeczkę Nadię.Dziewczynka została porwana z Anglii przez swojego ojca Libijczyka i wywieziona do jego kraju.Utwór ten jest świadectwem ogromnej siły determinacji i miłości, która stała się niezwyciężoną bronią w walce przeciwko niesprawiedliwości i okrucieństwu Fawzie'go; męża autorki, który bez najmniejszych skrupułów traktuje małą Nadię jako kartę przetargową by ranić żonę.Ta jednak udowadnia,ze jest gotowa nawet zaprzedać duszę diabłu byle tylko odzyskać swoje dziecko.Odnajduje w sobie niezłomną siłę do tego,by przejść przez piekło, które zgotował jej i tej małej bezbronnej istotce Fawzi. Dla mnie książka jest wyjątkowa.Jednak nie odważę się napisać o niej nic więcej albowiem uważam,że nie mam prawa jej oceniać.Takie prawo według mnie mają jedynie bohaterowie tej niezwykle głęboko zapadającej w serce historii.Dla mnie osobiście zarówno Sarah jak i Nadia są wielkim bohaterkami,choć jak pisze sama Sarah nie zrobiła nic wielkiego,a jedynie to,co każda matka zrobiła by dla swojego dziecka. Pozdrawiam, Agnieszka Kaniuk