Z d*** na księżyc

Jak to się stało, że Jorge Zalszupin, nieznany w Europie architekt, migrant z Polski, został współtwórcą brazylijskiego modernizmu, w tym ikonicznych projektów, jak stoliczki Petalas, które do dziś wpisują się w kanon eleganckiego wnętrza od Nowego Jorku po Warszawę? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo złożona, podobnie jak biografia, którą spisał sam twórca. Poznajemy jego warszawskie dzieciństwo, okoliczności wyjazdu do Rumunii, potem realia studiów w czasie wojny. Zalszupin szczerze relacjonuje rozterki z czasów powojennych, pierwsze kroki w zawodzie i decyzję o wyprawie za ocean. A następnie brazylijski etap życia, który rozwija się pod znakiem rodziny i kariery zawodowej. Ta historia, a raczej tysiące mikrohistorii, które składają się w spójny fascynujący obraz, twórczego i odważnego życia, zostały spisane pod koniec życia architekta. Z perspektywy, która pozwala znajdować klamry i rytmy, ale również przyjąć radosny, czasem żartobliwy ton narratora żegnającego się ze światem w poczuciu spełnienia.