Wzgórze Świątecznych Życzeń

Parę lat temu sięgnęłam po raz pierwszy po książkę Sylwii Trojanowskiej i niestety nie byłam w stanie jej przeczytać i szybko z niej zrezygnowałam. To było moje drugie podejście do tej autorki i muszę przyznać, że jestem mile zaskoczona. Akcja książki toczy się w górach, w Świeradowie-Zdroju. Opowieść rozpoczyna się gdzieś prawie cztery tygodnie przed wigilią. Bohaterów jest kilkoro. Poznajemy Lilę, która przez nieżyjącego już ojca została zarażona pasją do nart biegowych, i która zaczyna uprawiać ten sport wyczynowo. Jej mama Basia pracuje w jednym z butików swej siostry Domiceli. Sama Domicela jest kobietą przedsiębiorczą, u której wszystko musi być poukładane i nie ma miejsca na jakąkolwiek spontaniczność. Szkolną miłością Basi jest Ksawery, który jest w separacji z żoną i samotnie wychowuje córkę. Dalej poznajemy samotną matkę dwóch dziewczynek - Patrycję. Dziewczyna odeszła od męża tyrana i przeprowadziła się na drugi koniec Polski. Swój azyl znajduje u miejącej oznaki demencji pani Konstancji w zamian za opiekę. Konstancja nie ma własnych dzieci, a dziewczynki Patrycji traktuje jak wnuczki. Wprawdzie w pobliżu w leśnej chatce mieszka mąż jej siostry, jednak nie może mu wybaczyć, tego że jej siostra zginęła. Za każdym z bohaterów kryje się jakaś historia, która chwyta za serce. Jak to się zawsze zdarza jednych bohaterów można polubić bardziej, innych zaś mniej, jednak każda z tych postaci jest w pełni przemyślana. Nawet w przypadku strasznej Domiceli, gdy pozna się jej historię można poczuć do niej nić sympatii. Książkę czyta się bardzo dobrze i rzeczywiście wprowadza nas w nastrój świąteczny. Jeżeli więc ktoś chce przeczytać książkę o przyjaźni, miłości, tęsknocie czy też nadziei polecam „Wzgórze Świątecznych Życzeń”. Książkę oceniłabym na 7,5 punktu.