Wzgórze psów

Niesamowita książka. Czytając, czułem się jakbym był zanurzony w błocie. W gęstej, smolistej brei. Wątek kryminalny to, moim zdaniem, margines. Chodzi o samo miasteczko, o Zybork i jego mieszkańców. Krótkie, gęste rozmowy snują się między bohaterami jak pajęczyna oblepiająca wszystko. Poczucie, że jest się na końcu świata. To tutaj diabeł mówi dobranoc. Beznadzieja. A żeby spróbować z nią walczyć trzeba wejść w układy, popełnić zbrodnię. Rzeczywisty, a przez to jeszcze bardziej przerażający język. Bo, niestety, tak się dzisiaj rozmawia. Na ulicy, w szkole, w pubie, czasem również w domu. Warto przeczytać.