Wyższe sfery

Było sobie małżeństwo. Trzeba dodać, że udane. Ona, czyli Kate. On, czyli Tim. I wtedy pojawia się ktoś jeszcze. Ta trzecia - Anna. Jednak nie jest to historia o klasycznym trójkącie miłosnym. Tutaj wszystko jest oryginalne i odbiegające od utartych schematów. Poczynając od tego, że to Kate pierwsza poznaje Annę i jest pod jej ogromnym wrażeniem. A poza tym… No właśnie. Tego Wam zdradzić nie mogę, bo jest w tej historii też trochę zaskoczeń i warto je odkryć samemu 🙂 Rozdziały są krótkie i całość czyta się naprawdę szybko. Narracja jest pierwszoosobowa, prowadzona przez Kate i Tima naprzemiennie, dzięki czemu mamy wgląd w emocje każdego z nich. Odpowiadała mi ta konwencja i myślę, że dzięki temu polubiłam tę dwójkę w równym stopniu, chociaż sarkastyczny Tim wydawał mi się odrobinę ciekawszy. Lubię takie powieści. Gdzie lekkość stylu i duża bezpośredniość, którą cechują się bohaterowie, skrywa jeszcze drugie dno, a fabuła jest prowadzona w sposób ciekawy i nieprzewidywalny. Bardzo mnie dziwią tak niskie oceny tego tytułu i uważam, że średnia 5,7 jest mocno krzywdząca. Jeśli ktoś oglądał “Co gryzie Gilberta Grape’a” lub może czytał książkę*, i podobało mu się, to i tutaj będzie zadowolony, bo to jest zupełnie ta sama stylistyka, choć historia zupełnie inna. *Autor napisał scenariusz do filmu, na podstawie swojej książki.