Wyspa mojej siostry

Rozsmakowuję się w książkach dziecięcych. Odkrywam tak wiele mądrych i ważnych książek o działaniu biblioterapeutycznym. Mądrze opowiedzianych historii, pięknie ilustrowanych. Gdy byłam dzieckiem mniej było takich książek... przedstawiających świat i ludzi w ich różnorodności, oswajających inność, uczących tolerancji i empatii. Marysia Mysia opowiada o wyspie swojej siostry, jej własnym, zamkniętym dla innych, świecie. Bo Pippi jest inna, gruba, niezgrabna, mówiąca we własnym języku, nieznosząca przytulania, "dałn", jak wołają za nią dzieci. Ale Pippi jest pełna uczuć, słów - prostych, bezpośrednich, jednoznaczeniowych. Pippi kocha, opiekuje się i raduje życiem... tylko tak niewielu ludzi chce wejść do jej świata, na jej wyspę i ją zrozumieć, polubić taką jaka jest. Niezwykła książka dla czytelników w każdym wieku.