Wyrok

30/2026 (e-book 2/2026) Przykład tzw. literatury pięknej, w której forma jest ważniejsza od treści. Pretekstowa fabuła i szczątkowa akcja są tu pretekstem do snucia opowieści wielobarwnej językowo. Bo tym razem ważniejsze jest tu „jak” a nie „co”. Jeden czytelnik uzna tę książkę za wymagającą, drugi nazwie ją męczącą. Ja zaś westchnę: jedno nie wyklucza drugiego. Wymagała bowiem ona ode mnie sporej cierpliwości, a i z ulgą dobrnąłem do końca. Autorka bawi się tutaj tworzywem językowym niczym plasteliną, kreując różnobarwne konfiguracje, tkając narrację za pomocą urozmaiconych konstrukcji składniowych: od krótkich równoważników zdań po wielopiętrowe, iście barokowe, struktury składniowe. Wszystko to balansuje momentami na granicy prozy oniryczno-poetyckiej, a przedzieranie się bohaterów przez leśne chaszcze przypomina czytelnika brnącego przez gęstą narrację. „Wyrok” to rzecz formalnie ciekawa, jednak skłamałbym, gdybym napisał, że czuję się po tej lekturze w jakiejś mierze bogatszy w cokolwiek.