Wyprawa pana Abakanowicza

W grudniu 2024 roku wszyscy tylko stoją na „Rozdrożu Kruków”, towarzysząc młodemu Wiedźminowi w jego pierwszych przygodach (też to uczynię, ale innym razem). Geralt niech sobie walczy, a tymczasem na baśniowym szlaku pojawia się ktoś inny. Nazywa się Gryczka i właśnie wydał swoją debiutancką powieść. Ma na imię Radek, ale w tej recenzji będzie Radziem. Ale jakże tak? Przecież to poważny jegomość, historyk z wykształcenia. Zdrobnienie ma jednak tutaj swoje uzasadnienie, bo Radzio Gryczka napisał książkę dla dzieci. Po przeczytaniu 130 stron morał jest jest taki, że cały tekst jest nie byle jaki. Bez nieskrępowanej wyobraźni, lekkiego pióra i szczegółowej wiedzy o wielu bajkach, „Wyprawa pana Abakanowicza” byłaby zagrożona w tym magicznym lesie. Lecz autor/archiwista to wszystko ma, dzieląc się pomysłami przelewanymi papier. Gdy spojrzysz na okładkę tej książeczki, w głowie zapali się zielona lampka – wszak to ekscentryczny Ambroży Kleks, stworzony przez Jana Brzechwę. Skojarzenie jest słuszne, bo i wygląd podobny (czerwony płaszcz, długa broda itp.) i profesja zbliżona – astronom, podróżnik, filozof, przyjaciel baśniowych istot. I ktoś, kto wskaże drogę małemu chłopcu. Lecz nie w Akademii, tylko w pewnej krainie. Do niej właśnie przenosi się Piotrek. To dziesięciolatek, który najchętniej grałby całe dnie na komputerze, zamiast opiekować się swoim psem (jeden i drugi też są na błękitno-żółtej okładce). Jednak czeka na niego wielka, nieoczekiwana przygoda, z dala od ulicy Miodowej. więcej na: https://altao.pl/wyprawa-pana-abakanowicza-najwiekszy-skarb-.htm