Wypalone cienie

Czytając pierwszą z trzech części powieści, byłam przekonana, iż będę mogła ocenić książkę na co najmniej 7 gwiazdek. Niestety, kolejne dwa rozdziały nie okazały się tak ciekawe i spójne. A szkoda, bo gdyby całość była utrzymana w takim klimacie jak początek, lektura na pewno byłaby bardziej pasjonująca. Plusem "Wypalonych cieni" na pewno jest tematyka i wątek głównej bohaterki, Japonki Hiroko, która po przeżyciu atomowego ataku na Nagasaki, szuka ucieczki przed przeszłością w Pakistanie - miejscu, gdzie mieszkają rodzice jej zmarłego narzeczonego. Ciekawe i pełne niespodzianek okazuje się w powieści zderzenie kilku kultur, gdyż bohaterowie związani są z Japonią, kolonialnymi Indiami, Pakistanem, Afganistanem, Europą, Stanami Zjednoczonymi. Różnice w obyczajowości i tradycjach prowadzą do wielu dramatycznych nieporozumień i niejednokrotnie decydują o niechcianych wyborach albo braku wyboru. Minusem okazał się w powieści wątek związany z walkami prowadzonymi przez Afgańczyków, w które uwikłany został syn Hiroko. Opowieść ta jest niespójna, chaotyczna i nieco przydługawa, co kłóci się wyraźnie z harmonijną i klimatyczna pierwszą częścią.