Wychowany na Marymoncie

Książka odmienna od tych wszystkich książek, które zazwyczaj czytam. Tematyka ciężka ale jakże prawdziwa. Autor opisuje prawdziwe życie młodych ludzi z blokowisk w czasach głębokiego PRL-u. Wychowywani zazwyczaj przez podwórko bo rodzice zapracowani żeby cokolwiek osiągnąć w życiu i utrzymać często wielodzietną rodzinę. Zajęci swoimi obowiązkami, nie dostrzegają co robią ich pociechy. Artur opisuje swoje czasy dzieciństwa ze swojego punktu widzenia. Są to opisy bardzo realistyczne, idealnie obrazujące tamte realia. Koledzy, którzy bardzo szybko zauważają potencjał młodego chłopaka i przygarniają go do swojej grupy. Chodzą razem do podstawówki nr 53 i tam odwalają niezłe numery. Nie liczą się z nikim- z nauczycielami, dyrektorstwem, starszymi kolegami. Nie boją się nikogo ani niczego. Nie mają żadnych granic i pozwalają sobie na bardzo wiele. W szkole rządzą, na osiedlu również. Każdy kto próbuje ich wychowywać czy zwracać uwagę, kończy źle. Albo dostaje niezły łomot albo zostaje uszkodzony cieleśnie. Z biegiem lat Artur dorasta i opuszcza swoje blokowiska na słynnym Marymoncie. Niestety dzieciństwo, które spędził wśród degeneratów społecznych, odbija się teraz na jego dorosłym życiu. Tendencja do bijatyk, zaczepek, bluźnierstw i szemranych interesów zostaje. O tym się nie zapomina jak to mówi Artur- to siedzi w człowieku. Pomimo, iż poznaje fajną dziewczynę Natalię, nie powstrzymuje go to przed byciem dalej tym złym. Natalia-spokojna dziewczyna, marząca o normalnej rodzinie, o połowie sprawach dotyczących Artura nawet nie wie. Chłopak zdaje sobie sprawę, że gdyby się dowiedziała to by od niego odeszła od razu. Gdy w końcu dziewczyna stawia mu ostateczne ultimatum, że albo ślub albo odchodzi, Artur postanawia się wycofać jak rak i odchodzi. Zdaje sobie sprawę, że poświęcił prawdziwą miłość dla kolegów i szpanerskiego życia, ale to jest mocniejsze. Razem z Albertem postanawia otworzyć sklep z markową odzieżą w galerii handlowej we współpracy z holenderską firmą. Oczywiście jak to w jego przypadku bywa, nic nie może być w stu procentach legalnie więc również podstępem, zakłamując fakty o swoim statucie społecznym, nakłania Holendrów do wyłożenia kasy na interes. W trakcie negocjacji i spotkań służbowych dochodzi do komplikacji i główny sponsor w dziwnych okolicznościach zostaje wyprowadzony przez dwóch typów z pokoju hotelowego. Artur uaktywnia wszystkie swoje lewe kontakty żeby odnaleźć Holendra bo bez niego nie uda się biznes. Czy jego szemrana przeszłość i wtyki w tajemniczym świecie mu pomoże czy tylko przysporzy kolejnych kłopotów? Tego nie zdradzę- trzeba samemu się przekonać. Marcin Hawryszko doskonale przedstawił czasy PRL-u oraz młodzież wychowującą się w typowych blokowiskach. Ich sposób wypowiedzi, zachowania idealnie pozwalają wczuć się czytelnikowi w ich świat. Świat zepsuty, zdegenerowany, pozbawiony według mnie jakichkolwiek zasad, wartości. Kto mocniejszy ten ważniejszy. Czym bardziej brutalny i nie mający hamulców, barier tym lepszy. Czytając tę powieść, a sama pochodzę z blokowisk, zastanawiałam się czy u mnie na podwórku też byli tacy chuligani. Wydaje mi się, że nie ale może dlatego mam takie wrażenie bo zadawalam się z innym towarzystwem i zawsze kręciłam się w rejonach tak zwanych bezpiecznych. Nie trafiłam też nigdy na taką młodzież jaką był Artur czy jego koledzy. Główny bohater Artur wbrew wszystkiemu wcale taki zły nie jest. Stara się trochę nad sobą panować w tym dorosłym życiu. Po czasie dochodzi do wniosku, że chciałby zawalczyć o swoją wielką miłość i że może faktycznie przyszedł czas na ustatkowanie się. Tylko czy ten mroczny, zły świat mu na to pozwoli? Czy pozwoli o sobie zapomnieć czy wręcz przeciwnie- już zawsze będzie częścią jego życia?