Wszystko zaczyna się wiosną

Książka zauroczyła mnie przede wszystkim piękną bajeczną okładką, emanującą ciepłem, ale i jakąś tajemniczością. I tak, jak okładka zachęca do zakupu, tak fabula powieści nie pozwala na długo odłożyć jej na bok. To książka wyjątkowa zarówno pod względem tematyki, jak i jej bohaterów, z nutą magii i tajemniczości, utrzymana w baśniowym klimacie, z przewijającym się elementem oniryzmu. Jej akcja rozgrywa się w Miasteczku, gdzieś na Pomorzu Zachodnim, gdzie w małej księgarence na świat przychodzi Baltazar Szafranek, którego matka umiera zaraz po porodzie. Chłopiec trafia niebawem do rodzinnego domu dziecka, prowadzonego od lat przez rodzinę Miezynków. Tu znajduje opiekę, miłość, troskę, poczucie bezpieczeństwa i nieustanne wsparcie, tak jak inne dzieciaki wychowywane w tym domu - Iga, Marek, Antek, Filip oraz wielu wcześniejszych podopiecznych. Baltazar zwany przez Igę Bubu, a przez większość po prostu Szafrankiem, ma specyficzny dar przeczuwania przyszłości, tego co może się wydarzyć, a jawi mu się to w snach, czasem mglistych, tajemniczych, czasem wyraźnych. Chłopiec ma jeszcze inne umiejętności - doskonałą pamięć do zapamiętywania wszelkich tekstów i opowiedzianych historii oraz wyjątkową intuicję, wyczucie, jakąś magię, niosącą ludziom potrzebną pomoc i ulgę. To właśnie sen Baltazara, pchnął go do działań, które pozwoliły uratować życie mieszkańcom budynku przy Staffa 18, gdy spotkał się oko w oko z Wojtkiem - swoim rówieśnikiem, który przyszedł na świat tego samego dnia i roku co on, a którego życie było tak bardzo różne od życia Baltazara. Rodzinie Miezynków towarzyszymy przez blisko trzydzieści lat, uczestnicząc w jej codziennym życiu, przeżywając radości i smutki, rozczarowania, porażki i sukcesy, miłości i dramaty, biorąc udział w rodzinnych spotkaniach. To wyjątkowa rodzina - Stefa i Witek, którzy ją stworzyli mieli w sobie nieograniczone pokłady dobroci, miłości, wyrozumiałości i wszelkich uczuć, które dawali i którymi dzielili się ze swoimi podopiecznymi. To opowieść o miłości mądrej, o ogromnym matczynym sercu, które otwarte jest nie tylko dla własnych dzieci, ale i tych wszystkich, którym los zgotował piekło, pozbawił miłości, zabrał rodziców, które zamknięte w sobie przeżywały strach, ból i rozpacz. Piękna, ciepła, pełna miłości powieść, która otula czytelnika każdym słowem, jak promienie słońca, jak zapach lasu, jak letni wiatr. Polecam z całego serca.