Wszystko nie tak

Zojkę i jej paczkę już znacie. W 2 części serii, w której Kasia rozpoczęła kampanię #zatrzymaćhejt , poznajemy bliżej losy rudowłosej Giny z paczki dziwaków. To ta z okładki. Dziewczyny, która nie chce prosić o pomoc i samotnie boryka się z alkoholizmem mamy. Do akcji wkracza mama Zojki, polonista i pedagog z krwi i kości, wspierana przez dyrektora szkoły. Takich osób nam potrzeba w edukacji i wsparciu procesu wychowawczego. Obecność i uważność to coś, co jest niezmiernie ważne w procesie wsparciu osób borykających sią z tym problemem. A czasem po prostu wystarczy powiedzieć koleżance "Jestem tu" i posiedzieć razem w milczeniu. Znacie też róż blondi Lexę, ta knuje sprytny plan zemsty na Zojce i  jej paczce - w tym celu wpada na pomysł (powiedzmy) organizacji połowinek z pompą. Kulminacyjnym momentem mają być wybory króla i królowej balu oraz taniec dzieci z rodzicami. Ale nie każdy ich ma przecież... Bardzo wzruszająca i budująca książka, co ważne dla serii nie jest pisana na jedno kopyto, ale dotyka innych sfer życia nastolatków. Lekki język, zabawne dialogi i sytuacje. Takie poczucie humoru lubię. Problemy i emocje z którymi tu borykają się nastolatkowie to wykluczenie ekonomiczne i rodzinne, samotność, relacje w rodzinach patchworkowych i uzależnienie rodzica, w którym tkwi dziecko. Dla mnie też bardzo ważny jest wątek pomagania, ale bez litości, bo tego zawsze obawiają się Ci, którzy tej pomocy potrzebują. Przemowa do młodzieży policjanta na warsztatach o uzależnieniach rozłożyła mnie na czynniki pierwsze. Kasia odczarowuje też czarny męski charakter i pokazuje, że w rodzinach patchworkowych też można normalnie poukładać relacje. A nawet facet zasługuje na drugą szansę. Uff . Wspólny motyw obu części to trampki, symbol solidarności w walce z hejtem. Kogoś Wam to przypomina? W tej części wzruszający motyw z Zojką w roli głównej, przeczytajcie to się przekonacie jaki. Ja już czekam na kolejną część. P.S. Napisałem wierszyk o tej książce. Niedługo pojawi się na naszym IG. TatArek