Wszystkie kolory łabędzi

„Człowiek jest programowany przez kulturę binarnie i potrzeba naprawdę wielu wartościowych lektur, filmów, rozmów i wywiadów, by zaczął myśleć inaczej, wydostał się z klatki”. Jak myślicie, czy bycie sobą jest łatwe? Myślę, że to pytanie jest dobrym tematem do dyskusji. Ciągle słyszymy – „bądź sobą „ale czy nie jest tak, że każdy, kto w jakiś sposób odstaje od reszty traktowany jest jak dziwadło, niedopasowany element, którego najlepiej się pozbyć by nie szpecił stworzonego przez kulturę idealnego obrazka? Tak niestety było i wciąż jest, choć może w mniejszej skali dzięki takim książkom, jak „Wszystkie kolory łabędzi” i uświadamianiu dzieci i młodzieży, że nie muszą być idealne, nie muszą na siłę wbijać się w powszechnie przyjęte ramy społeczne i kulturowe. „… Nie rozumiałam, dlaczego wszyscy tonęliśmy w blichtrze. Czy wstęp w dorosłość to wstęp do sztuczności, do celebracji sztywnych póz, niewygodnych kreacji i fałszywych masek? Czy to jest właśnie dorosłość?". Książka Magdaleny Świerczek-Gryboś uświadamia, że każdy z nas jest inny, każdy wyjątkowy i nie możemy dać sobie wmówić, że jest inaczej. Historia opowiedziana nam przez Martynę, dziewczynę, która próbowała być niewidzialna to opowieść o poszukiwaniu siebie. Martyna nie miała dobrych wzorców. Rodzice umieścili ją w określonym szablonie zachowań, z którego dziewczyna nie miała prawa wyjść nawet na milimetr. Tak nie wolno! To grzech! Będziesz niegrzeczna to przyjdzie zła Baba-Jaga i cię zje… Martyna znała tylko dwa kolory życia. Coś było albo dobre, albo złe. Czarne albo białe. Nie było nic pomiędzy. I tak też się czuła. Jak biała kartka zapisana czarnym flamastrem, ale nie przez nią. Ona nie miała kontroli nad tym, co zostanie na niej zapisane. Nie miała kontroli nad własnym życiem dopóki nie poznała Wiktorii… Cieszę się, że tak wartościowa lektura wpadła w moje ręce. Autorka porusza tu naprawdę ważne kwestie, z którymi wielu młodych ludzi nie potrafi sobie poradzić, boi się lub ich nie rozumie. Jest to książka o stracie i poszukiwaniu własnego ja. O tym, jak łatwo zaszczuć drugiego człowieka i jak destrukcyjnie wpływa, to na jego psychikę. Jest to książka o niebinarności i toksycznych wzorcach podcinających dziecku skrzydła i pokazujących mu skrzywionych obraz świata. Jest to w końcu książka o nieustannej walce o to by przeżyć życie na własnych zasadach.