Wszystkie dusze

To proza wymagająca dużej koncentracji - mało dialogów, a dużo oracji, bohaterowie wygłaszają swoje kwestie jak aktorzy, zdania są długie, pełne dygresji - tak długie, że ciągną się przez wiele wersów. Łatwo sie pogubić w zawiłościach krasomówczych, mimo prostej fabuły. Autor opowiada o swoim pobycie na uniwersytecie w Oksfordzie w charakterze lektora języka hiszpańskiego. Wątek niespełnionej miłości przeplata się z dziwną historią rodziny jednego z bohaterów, nie brak wątków malarskich, i związanych z samotnością, wyobcowaniem, śmiercią. Akcja dzieje się na starym uniwersytecie, wśród pełnych poczucia humoru ekscentryków. Stylistyką, kreacją bohaterów i tematyką przypomina utwory Davida Lodge'a, więc byłam zauroczona, i daję mocne 6.