Wstążka

Natasza Socha nie poszła na łatwiznę. Nie dostajemy tu prostej zagadki i oczywistego rozwiązania. Jestem przyzwyczajona do tego, że w tego typu książkach intryga jest skomplikowana, ale "Wstążka" wyniosła ten poziom na zupełnie nowy. Już sam motyw purpurowej wstążki na szyjach ofiar wydaje mi się niezwykle intrygujący i niespotykany. A to, co wydarzyło się dalej... Florentyna Bora i jej zespół? To strzał w dziesiątkę. Autorka pokazała nam pracę całej grupy, co sprawiło, że poczułam się, jakbym była częścią zespołu. Kibicowałam im na każdym kroku, a frustracja związana z brakiem odpowiedzi była też moją frustracją. A im więcej znaków zapytania, tym lepiej dla mnie! Z przyjemnością dałam się wodzić za nos i sama próbowałam połączyć te wszystkie pozornie niepasujące do siebie elementy. Natasza Socha odświeżyła gatunek i pokazała, że nawet w pozornie przewidywalnej konwencji można stworzyć coś naprawdę świeżego i niepokojącego. Myślę, że to świetna pozycja dla każdego, kto szuka w kryminałach czegoś więcej niż tylko rozwiązania zagadki. A ten niepokojący klimat jest naprawdę trudny do zapomnienia.