Z wiekiem natura ludzka nabiera skłonności do refleksji i pomimo że – jak w słowach rosyjskiej pieśni – „życia nie można przeżyć jeszcze raz, czasu ani na chwilę zatrzymać”, a nasz znakomity poeta Adam Asnyk w wierszu Daremne żale przekonuje, że „przeżytych kształtów żaden cud nie wróci do istnienia”, to jednak dzięki pamięci możemy zachować nasze wspomnienia. Tę potrzebę przywoływania chwil minionych odczułem wyraźnie jesienią 2005 roku, kiedy przeszedłem na emeryturę. Wtedy też zająłem się porządkowaniem gromadzonych przez lata artefaktów. W miarę przybywania na biurku stosu odkurzanych i segregowanych kalendarzy, pożółkłej korespondencji, filmowych nagrań, albumów i innych pamiątek z przeszłości odnosiłem wrażenie, jakby te wszystkie rzeczy coraz silniej tchnęły pragnieniem przemówienia za moim pośrednictwem do współczesnych oraz przyszłych pokoleń, by przekazać realia minionego czasu. Nie mogąc się oprzeć temu uczuciu, powziąłem zamiar utrwalenia w komputerze swoich notatek obejmujących końcówkę pracy zawodowej oraz rozpoczęcie nowego rozdziału – przejścia na emeryturę, które to wydarzenia przypadły na drugą dekadę transformacji ustrojowej w Polsce. Adaptowanie się do życia na lądzie – jedną nogą w zgiełkliwym środowisku miejskim, drugą pośród spokojnej polsko‑litewskiej społeczności, na łonie przyrody, w najrzadziej w Polsce zaludnionym kresowym ustroniu – sprzyjało porządkowaniu i połączeniu moich dotychczasowych przemyśleń w formie książki. Obraz rzeczywistości przedstawiony we Wspomnieniach z lądu i morza oparty jest głównie na moich – odnotowywanych z dnia na dzień – spostrzeżeniach i refleksjach. I chociaż nabyta w pracy zawodowej skłonność do ścisłego raportowania zdarzeń czyni moją narrację może mało beletrystyczną, ale za to jest ona zgodna ze stanem faktycznym. Składają się na nie następujące po sobie w porządku chronologicznym wydarzenia związane z pracą zawodową na statkach morskich, poszukiwaniem cichej emerytalnej przystani, a po przejściu na emeryturę obejmują życie domowe, działalność społeczną i problematykę trawionej konfliktami społecznymi i politycznymi Ojczyzny. Historię moich ostatnich dwóch kontraktów na panamaksach – pomimo panującego w Polsce od wieków nikłego zainteresowania tematyką marynistyczną w myśl powiedzenia: „Po co Polakowi morze, kiedy sieje i orze?” – włączyłem do książki w związku z pojawianiem się licznych odniesień w całości wspomnień. Jan Puścian, fragm. Wstępu
Szczegóły
- Data wydania
- 18 maja 2023
- Liczba stron
- 437 str.
- Wydawnictwo
- Norbertinum
- Język
- polski
- Format
- papier
- Czas czytania
- 7 godz. 17 min.
- Gatunek
- biografia, autobiografia, pamiętnik
- ISBN
- 9788372227720
Najczęstsze pytania o książkę
- Ile stron ma „Wspomnienia z lądu i morza”?
- „Wspomnienia z lądu i morza” ma 437 stron (wydanie: Norbertinum, 2023). Inne wydania mogą się różnić liczbą stron.
- Ile czasu zajmuje przeczytanie książki „Wspomnienia z lądu i morza”?
- Przy średnim tempie 35 stron na godzinę lektura zajmie około 12 godz.. Czytając 30 minut dziennie, skończysz w 25 dni.
- Kto napisał książkę „Wspomnienia z lądu i morza”?
- „Wspomnienia z lądu i morza” to książka autorstwa Jan Puścian.
Inne książki autora
(3)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Wspomnienia z lądu i morza" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.