Wspomnienia Sherlocka Holmesa

Opowiadania z przygodami Sherlocka Holmesa po raz pierwszy ukazały się w miesięczniku The Strand Magazine i to właśnie ta publikacja zapewniła autorowi i jego bohaterowi status gwiazdy. Wydawca chciał, aby opowiadania ukazywały się co miesiąc. Arthur Conan Doyle uznał ten format za idealny dla Sherlocka Holmesa, bohatera jego dwóch powieści kryminalnych: Studium w szkarłacie i Znak czterech. Każda przygoda Holmesa byłaby ukończona co miesiąc, ale element napięcia i zainteresowania postacią oraz jego wyczynami działałby jak serial, co skłoniłoby czytelników do zakupu kolejnego numeru, aby dowiedzieć się jakie przygody czekają jeszcze na detektywa. Zanim Arthur Conan Doyle ukończył pierwsze dwanaście opowiadań, był już zmęczony postacią detektywa i zaczął mu kiełkować pomysł o zabiciu Sherlocka Holmesa, aby uwolnić się z tych literackich kajdan. Zaczął planować śmierć Holmesa w ostatnim opowiadaniu Wspomnień. Doyle chciał aby koniec Sherlocka Holmesa był dramatyczny i dokonany przez kogoś, kto był intelektualnie równym detektywowi. Więc stworzył geniusza, który był równie genialny w dokonywaniu zbrodni, jak Holmes w ich rozwiązywaniu. Pojawia się profesor James Moriarty - „Napoleon zbrodni”. Był w istocie alter ego Sherlocka Holmesa. A jeśli chodzi o „Ostatnią zagadkę” poza dramatycznym pościgiem i makabrycznym zwrotem akcji, tak naprawdę nie ma w tym wiele, poza pomysłem, że Holmes jest gotów zaakceptować własne zniszczenie, aby zapewnić sobie to samo, co jego przeciwnik. Po opadnięciu szoku wywołanego pozorną śmiercią Holmesa, możemy zauważyć, że Conan Doyle nie opisał szczegółów na temat tego, co zrobił Moriarty. Nie ma konkretnych, ciekawych przykładów - to wszystko uogólnienia bez szczegółów. Przypuszczam, że możemy przypisać tę niejasność brakowi całkowitego zaangażowania Conan Doyle w zabicie Holmesa ;) W końcu powstały kolejne historie :)