Wspomnienia konduktora wagonów sypialnych

Przeczytałem w jeden dzień. Spodziewałem się. Że tak będzie. Podtytuł "powieść osobista" dobrze oddaje istotę rzeczy. Każdy taką "powieść" nosi w sobie, trochę nostalgiczną, trochę banalną. Coś jak "Autobiografia" prozą. Jeden cytat z książki bardzo mię utrafił:cyt."Odkładaliśmy na póżniej wyciąganie od mamy wspomnień. Odkładaliśmy i odkładaliśmy i w końcu spóżniliśmy się. Pewnie tak to jest, że dzieci zawsze się spóżniają, nie zdążą odpytaćw porę i potem tego żałują."k.cyt. Pytlakowski napisał powieść....to brzmi jak sensacyjny tytuł w tabloidzie. Dziennikarz, reportażysta piszący o mafiach, poczawszy od dawmnego MSW aż po czasy współczesne i ich mafijne "alfabety" napisał ksiązkę od której nie sposób się oderwać. Książkę o pokoleniu, jak sam to ujął, "zagubionych". Ludziach dorastających w czasach własciwie "bez własciwosci". W czasach w których chłopaki z ulicy, podwórka, klasy, i dziewczyny też, byli dla siebie wszystkim czego nie było w tzw. normalnym życiu. Na pozór, powieść z wątkami autobiograficznymi, jakich wiele. Pewnie tak. Autobiografia do ktorej autor dołożył kolorów. Na pewno. Jeszcze jeden cytat (z Wstępu):" Jeżeli czytelnik woli, ksiazke tę można uznać za beletrystykę. Ale jest zawsze szansa, że taka ksiązka beletrystyczna może rzucic pewne światło na coś, co zostało opisane jako fakt"E. Hemingway w przedmowie do "Ruchomego święta". Taka jest ta książka, jak światło latarki, wyciaga z mroku szczegóły których za dnia nie zauważylibyśmy. No. Raczej. Polecam, bo to jest bardzo dobra literatura. P.S. O "Psie" jeszcze, słowko, a własciwie kolejny cytat, tak znany, że autora nie wymienię, przez wzgląd na inteligencję czytelników:"..Zawsze warto być człowiekiem, Choć tak łatwo zejść na psy!"