Wspomnienia chałturzystki

Absolutnie fenomenalna książka!!! Już bardzo dawno żadna książka tak mnie nie ubawiła do tego stopnia, że rżałem na cały głos, dostawałem ze śmiechu czkawki i łzy leciały mi z oczu. Kupuję poczucie humoru autorki w całości (podobne do niej ma Joanna Chmielewska i z tego tytułu przestałem się już zastanawiać dlaczego „Wspomnienia chałturzystki” są Chmielewskiej ulubioną książką) – niewymuszone, lekkie, naturalne, chwilami niezwykle dosadne, sarkastyczne i ironiczne ale cały czas wyważone, bystre i pełne dystansu. Dystansu do opisywanych osób a zwłaszcza do siebie. Książka to połączenie opisu dwóch dni spędzonych w pewnym mieście celem spotkania z dawną sympatią przeplatane wspomnieniami i anegdotami Grodzieńskiej na temat pracy na estradzie. Przybliża nam trochę pracę aktorki estradowej robiąc to w sposób rozczulający i rozbrajający powodując przy tym wybuchy śmiechu. Rzecz jasna klimatem jest to osadzone w latach głębokiego PRL-u, którego siłą rzeczy nie znam, aczkolwiek obrazowość i barwny język używany przez Grodzieńską zdecydowanie to rekompensuje. Mogę się o tej książce rozpisywać bez końca ale to bezcelowe. Bardzo ją polecam. Jak dla mnie jest to absolutna rewelacja. Książka na poprawę nastroju idealna i zdecydowanie będzie to książka do której zapewne wracał będę nie raz. Bo bardzo rzadko ktoś tak idealnie wstrzela się w moje poczucie humoru tak jak to zrobiła Grodzieńska. I coś tak czuję, że z twórczością tej pani to ja się w najbliższym czasie bardzo zaprzyjaźnię.