Wspomnienia brudnego anioła

Mam za sobą lekturę kilku kryminałów pana Mankella i bardzo dobre wrażenia po nich. Byłam ciekawa, jak pisarz poradzi sobie z zupełnie inną odmianą powieści, dlatego sięgnęłam po "Wspomnienia brudnego anioła" - i nie zawiodłam się! ' Historia toczy się tu niespiesznie, ale jest tak magnetyczna, że trudno się od niej oderwać. Losy tytułowej bohaterki śledzi się z zainteresowaniem, zwłaszcza, że obfitują w wiele niespodzianek. Niesamowity jest klimat tej powieści. Autor w bardzo plastyczny i sugestywny sposób oddaje nastroje bohaterów oraz pogodową aurę. Gdy akcja rozgrywa się w Skandynawii, fizycznie odczuwa się chłód, gdy przenosi się do Afryki - czytelnik niemal poci się w tropikalnym ukropie. Tym klimatycznym zmianom odpowiadają wewnętrzne przeżycia bohaterki. Co ciekawe, autor osiąga ten efekt bez barokowych ozdobników i przesadnych opisów. Styl jest literacki, język ciekawy, ale nie ma w nim tanich chwytów - jest stonowanie, szyk i elegancja. Autor porusza kilka istotnych problemów, które pojawiły się wcześniej w jego kryminalnej prozie (np. w "Mózgu Kennedy'ego"). To odsłanianie mrocznych stron Czarnego Kontynentu, jego bolączek i cieni, które są efektem ingerencji białego człowieka. Czasem można odnieść wrażenie, że pisarz aż za bardzo zaangażował się w tej powieści w społeczną i polityczną problematykę, jednak - moim zdaniem - tego rodzaju wrażliwości nigdy za wiele. Polecam "Wspomnienia..." nie tylko fanom twórczości Mankella - to książka mądra, głęboka, dająca wiele do myślenia i na pewno pozostająca na długo w pamięci.