WSI. Żołnierze przeklęci

Rozwiązanie wojskowych służb informacyjnych nastąpiło w 2006 roku i w zasadzie od tego czasu temat ten wywołuje gorące spory polityczne i jest przedmiotem częstej publicystyki. W roli głównej występuje przede wszystkim Antoni Macierewicz jako czołowy polityk obozu prawicowo-konserwatywnego oraz ówczesny likwidator WSI, a także ci wszyscy oficerowie służb, których w jakiś sposób dotknęła ta likwidacja – przede wszystkim sposób jej przeprowadzenia. Autorem książki jest właśnie jeden z byłych oficerów służb, piszący na temat ich funkcjonowania: kontekstów wywiadowczych, operacyjnych i również politycznych. Dlatego też obraz, jaki rysuje, jest obrazem z pierwszej ręki, natomiast nie jest pozbawiony dużego wpływu emocjonalnego, a przez to książka miejscami traci na obiektywizmie. Trudno jest mi oceniać opisane w niej fakty, ale przyjmuję założenie, że miały one miejsce. Natomiast sposób, w jaki autor prowadzi narrację, może skłaniać do wniosku, że wiele faktów, które wystąpiły, tutaj nie przytoczył, a te które przytoczył, mógł wpisać w kontekst potrzebny dla uzasadnienia tez, które stawia od samego początku – a jest nią przede wszystkim to, że likwidacja WSI i sposób jej przeprowadzenia był szkodliwy dla interesów Rzeczypospolitej. Książkę przeczytałem dlatego, że interesuję się tą problematyką, natomiast nie mam poczucia, że to materiał, który w miarę obiektywnie opowiada, co się stało, dlaczego tak się stało i jakie są tego skutki. Chętnie więc poszukam lepszej pozycji.