Rodzimy się i trafiamy do kolorowych kołysek. Później tańczymy na ostrzu noża, a potem szukamy spokoju, który wyda owoce już w mniej kolorowych, wiecznych kołyskach. “Wschód księżyca” to krzyk w środku nocy, gdy krew buzuje w żyłach, a od tańca na ostrzu bolą nogi, serce, wątroba i mózg. Potrzebujesz endorfin, podróży po wyboistym świecie wewnętrznym? To nie ma na co czekać, bo te wersy płoną. Sen Gdybym złożył się na trawie Krzyżem, niczym zbawca ludzi, I krew spuścił z moich naczyń, Natchnął ziemię nową maścią, Co usłyszałbym o świecie? Co mi cichy wiatr przyniesie? Życie roślin, płyną soki. Szemrze woda w kanalikach. Dudni zwierzę w pancerzyku – Małe, drobne, niebezpieczne, Drażni z lekka moje uszy. Pędy pną się po mej czaszce, Oplatają dłonie, palce. Z lekka jasne mrużę oczy, Ciało składam pod ostoję. Ściśnie mnie natury chwyt, Legnie świadomości zaszczyt. Opadam i spadam – po kosmicznej próżni. Marzną i zamarzły lodem – drobne łzy. Nic słyszę i ślepy, i już mnie nie boli, Więc opadam dalej – bez siły i woli. Szelest mrugających stóp – Obcas, duży, mniejszy but. Ludzie patrzą na wariata, Co w trawiastym łożu trwa. A mnie nie ma już dla świata. Czymże w świecie byłem ja? Rodzinne miasto Patrzę przed siebie – świat gładko sunie. Cisza w słuchawkach – ani jednej nuty. W tym samochodzie ty albo ja Będziemy drętwieć, aż zniknie czas. W tym samochodzie ty albo ja Snu dopełnimy – zacznie się gra. Jadę do rodzinnego miasta – Ja, przyjaciel, ojczym, matka. Nasze duchy ciągnę w trumnach. Nowe spadki, szkło i burza. Zataczam koło, jakby nie w pełni. Czym są, czym są nieotwarte więcej drzwi? Trzymam się schodów śliskiej poręczy, Czekam, aż jucha pomaluje zamki. Krew, krew, krwawa cnota śliska! Błąka się po mieście turysta. Pyta się ktoś – czego szukasz, dziecko? Szarej powieści w szarej okładce? Nie rozumiem więcej co się kręci, a co stoi. Czy z uczuciem ekstatycznym można łatwo się oswoić? W uszach gra muzyka ścisła – uniesiona potylica… Zdrady, kształty, rogi, kąty, Ktoś tu strzela, może w końcu. Pić, pić, więcej, więcej – Wody lejcie w moje ręce! Uważają mnie za głupca. Masz wyglądać – wyłącz płuca. Znakomity zjazd podbity szkarłatnym jedwabiem. Dziewczę w dali śpiewa jakże dźwięcznie, ostrym basem. Staczam się do domu – gdzie w tym mieście znajdę drogę? Zakończę nałogi wszelkie – snem tym ludziom wrócę wolność. Żegnam się z nimi, z każdym po kolei. Jadę, znów cisza, drogą do Warszawy. Opisałem linie spod splątanych słów murawy – Tych, co znam je, nawet w ciemną pamięć nie zajrzałem. Jakub Razarenkow, urodzony 3 marca 2005 r. w Łomży, uczeń warszawskiego liceum. Interesuje się naukami przyrodniczymi, szczególnie astronomią. Pasję do pisania wierszy odkrył w 2021 r. Obecnie tworzy poezję osobistą, egzystencjalną, dzieli się w niej refleksjami dotyczącymi życia codziennego. Miłośnik zwierząt, muzyki alternatywnej i herbat z różnych zakątków świata.
Klimat książki
Mroczna, egzystencjalna podróż przez cykl życia, od narodzin po śmierć, przesycona motywami natury i niepokoju wewnętrznego.
W skrócie
- Silne emocje
- Skłania do myślenia
- Mroczny klimat
- wolne tempo
Tropy
- motyw podróży
- metafora kołyski
- jedność z naturą
- motyw krwi
Trudne tematy: śmierć, samobójstwo, krew
Szczegóły
- Data wydania
- 29 stycznia 2024
- Liczba stron
- 64 str.
- Wydawnictwo
- Mamiko
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 9788366934948
Najczęstsze pytania o książkę
- Ile stron ma „Wschód księżyca”?
- „Wschód księżyca” ma 64 strony (wydanie: Mamiko, 2024). Inne wydania mogą się różnić liczbą stron.
- Ile czasu zajmuje przeczytanie książki „Wschód księżyca”?
- Przy średnim tempie 35 stron na godzinę lektura zajmie około 1 godz. 50 min. Czytając 30 minut dziennie, skończysz w 4 dni.
- Kto napisał książkę „Wschód księżyca”?
- „Wschód księżyca” to książka autorstwa Jakub Razarenkow.
Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Wschód księżyca" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.