Wołyń zdradzony, czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA

Zamawiając nową książkę Pana Zychowicza wiedziałem dokładnie, czego mogę się spodziewać. Nie zawiodłem się. Momentami serce się kraje, gdy czyta się o Polakach zostawionych na pastwę losu, na pastwę barbarzyńców z UPA. Prawdą jest, że KG AK nie zrobiła nic, co mogłoby pomóc naszym kresowiakom. Strasznie boli fakt, że zaczęto się organizować o pół roku za późno i nie po to, żeby bronić naszej ludności, ale tylko po to, żeby wyczekiwać i w odpowiednim momencie ramię w ramię z "sojusznikami naszych sojuszników" - Sowietami - uderzyć na wycofujących się Niemców. Chodzi oczywiście o akcję "Burza", która przelała się po całej Polsce. O pomaganiu Sowietom zdobycia naszych terenów. Fart mieli ci wspaniali bohaterowie, którzy po rozbrojeniu oddziałów przez Sowietów - a takie następowało zawsze po wspólnym "wyzwoleniu danego terenu - trafili do Berlinga. Gros bohaterów trafił do różnych więzień, kaźni i na zsyłki. Część wróciła po latach, większość nie wróciła nigdy. O tym, że nie było żadnej pomocy wiem z opowiadań mojej rodziny. Pochodzimy z Małopolski Wschodniej. Prawdą jest również to, że Niemcy uzbrajali nasze samoobrony. Bronili polskich wsi przed banderowcami. Dziadek opowiadał o świetnych naszych przyjaciołach - Węgrach - ale także o Ślązakach siłą wcielonych do niemieckiej armii. Oni również byli bardzo serdeczni i pomocni. To wszystko prawda. Na temat fałszu ukraińskich historyków nawet nie chce mi się rozwodzić. Rozmawiać trzeba, ale w takim przypadku jest to chyba niemożliwe. Jestem zwolennikiem teorii, że część osób decyzyjnych była sowieckimi agentami. Niestety nie przemawiają do mnie teorie, że byli głupcami, a już z pewnością nie trafiają do mnie teorie, że nie można było tego przewidzieć. Masa mądrych ludzi przewidziała! Podobnie jak w Powstaniu i w przypadku Wołynia znowu pojawiają się Bór, Mikołajczyk, Rzepecki, Tatar. I znowu giną cudowni POLSCY BOHATEROWIE! Polecam!